భూమి చుట్టూ రాజకీయ యుద్ధం.. నిజం తేలేది ఎప్పుడు?
తెలంగాణ రాజకీయాల్లో భూమి మరోసారి అధికార రాజకీయానికి కేంద్రబిందువైంది. శాసనసభ వేదికగా ముఖ్యమంత్రి రేవంత్రెడ్డి మాజీ ముఖ్యమంత్రి కేసీఆర్, ఆయన కుటుంబ సభ్యులు, బీఆర్ఎస్ నేతలకు సంబంధించిన భూములపై పలు ఆరోపణలు చేశారు. ముఖ్యంగా ఎర్రవల్లి ఫామ్హౌస్ పరిసరాల్లో ప్రభుత్వ భూమి ఉందన్న ఆరోపణలపై విచారణకు ఆదేశించారు. మరోవైపు బీఆర్ఎస్ నేతలు ఈ ఆరోపణలను ప్రశ్నిస్తూ, ముఖ్యమంత్రి కుటుంబానికి సంబంధించిన భూములపైనా న్యాయ విచారణ జరపాలని సవాల్ చేస్తున్నారు.
ఇక్కడే అసలు ప్రశ్న మొదలవుతుంది. ఒక ముఖ్యమంత్రి అసెంబ్లీలో ఆరోపణ చేస్తే దానికి రాజకీయ ప్రాధాన్యం ఉంటుంది. కానీ అది తుది తీర్పు కాదు. అదే విధంగా ప్రతిపక్ష నేతలు ఆరోపణలను ఖండించడం కూడా అవి తప్పని నిరూపించదు. ఇరువైపుల మాటల మధ్య నిజాన్ని బయటకు తీయాల్సింది రికార్డులు, సర్వేలు, రిజిస్ట్రేషన్ పత్రాలు, పట్టాదారు రికార్డులు, రెవెన్యూ దస్తావేజులు, న్యాయపరమైన ఆధారాలే.
ఎర్రవల్లి వ్యవహారంలో భూమి విస్తీర్ణంపైనే రాజకీయ వాదన మొదలైంది. ముఖ్యమంత్రి ఒకవైపు ప్రభుత్వ భూమి ఉందని ఆరోపిస్తే, బీఆర్ఎస్ నేతలు ఆ లెక్కలను ప్రశ్నించారు. హరీశ్రావు సుప్రీంకోర్టు లేదా హైకోర్టు సిట్టింగ్ జడ్జితో విచారణ జరపాలని డిమాండ్ చేశారు. కేటీఆర్ కూడా ఇరు కుటుంబాల ఆస్తులపై న్యాయ విచారణకు సిద్ధమని సవాల్ చేశారు.
అంటే వ్యవహారం ఇప్పుడు ఒక ఫామ్హౌస్ భూమి దగ్గర ఆగలేదు. “మీ భూములపై విచారణ జరిపిస్తాం” అని అధికారపక్షం.. “అయితే మా భూములపైనా విచారణ జరపండి” అని ప్రతిపక్షం అంటున్న పరిస్థితి ఏర్పడింది. విచారణలు వాస్తవాలను వెలికితీయడానికి కాకుండా రాజకీయ ప్రత్యర్థిని ఇబ్బంది పెట్టే సాధనాలుగా మారితే చివరికి నష్టపోయేది ప్రభుత్వ వ్యవస్థపై ప్రజల నమ్మకమే.
ముఖ్యమంత్రి చేసిన ఆరోపణల్లో నిజం ఉంటే అది అధికారిక ఆధారాలతో బయటకు రావాలి. లేకపోతే అవి రాజకీయ ఆరోపణలుగానే మిగలాలి. రెండింటి మధ్య తేడా తేల్చేది రాజకీయ ప్రసంగం కాదు. ఒక్కో సర్వే నంబర్ వెనుక ఉన్న పత్రం.. ఒక్కో ఎకరం వెనుక ఉన్న యాజమాన్య చరిత్ర.. ఒక్కో రిజిస్ట్రేషన్ వెనుక ఉన్న చట్టపరమైన ఆధారం.
ఇదే ప్రమాణం రేవంత్రెడ్డి కుటుంబంపై బీఆర్ఎస్ చేస్తున్న ఆరోపణలకూ వర్తించాలి. హరీశ్రావు, కేటీఆర్ ముఖ్యమంత్రి కుటుంబ ఆస్తులపై ప్రశ్నలు లేవనెత్తారు. ఇవన్నీ రాజకీయ ఆరోపణలే. వాటిలో ఏవి వాస్తవం, ఏవి కాదన్నది సంబంధిత రికార్డులను పరిశీలించిన తర్వాతే తేలాలి.
అయితే తెలంగాణ ప్రజలకు ఇంతకంటే పెద్ద సమస్య ఉంది. రాజకీయ నాయకుల భూములపై ఎవరు విచారణ చేస్తారన్నది మాత్రమే కాదు.. సామాన్యుల భూముల పరిస్థితి ఏమిటన్నది.
22ఏ కింద నిషేధిత జాబితాలోకి వెళ్లిన భూముల సమస్య ఎన్నో కుటుంబాలను సంవత్సరాలుగా ప్రభుత్వ కార్యాలయాల చుట్టూ తిప్పుతోంది. తప్పుగా నిషేధిత జాబితాలో చేరిన భూమి యజమాని తన ఆస్తిని అమ్ముకోలేడు. బ్యాంకు రుణం పొందలేడు. కుటుంబ అవసరాలకు ఆస్తిని వినియోగించుకోవడం కూడా కష్టమవుతుంది. ఒక చిన్న రికార్డు తప్పు.. ఒక కుటుంబానికి సంవత్సరాల సమస్యగా మారుతుంది.
ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో ఒక ప్రశ్న తప్పనిసరిగా ఎదురవుతుంది. అధికారంలో ఉన్నవారి భూమి రికార్డు ఒక్కరోజులో పరిశీలించబడగలిగితే.. సామాన్యుడి 22ఏ సమస్య పరిష్కారానికి సంవత్సరాలు ఎందుకు పడుతున్నాయి?
ప్రభుత్వం 22ఏ సమస్యల పరిష్కారానికి చర్యలు చేపడుతున్నట్లు చెబుతోంది. అయితే ఆ ప్రక్రియ ఎంత పారదర్శకంగా జరుగుతుంది? ఎంతమంది బాధితులకు వాస్తవంగా ఊరట లభిస్తుంది? తప్పుగా నిషేధిత జాబితాలో చేరిన భూములు ఎంతవరకు బయటపడతాయి? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు కార్యాచరణలోనే కనిపించాలి.
ఇక్కడ ఒక విషయం స్పష్టంగా ఉండాలి. ఎవరి భూమి అయినా సరే—రాజకీయ నాయకుడిదైనా, పారిశ్రామికవేత్తదైనా, మధ్యతరగతి కుటుంబానిదైనా, రైతుదైనా—ఒకే నిబంధన వర్తించాలి. భూమి ప్రభుత్వానిదైతే ప్రభుత్వం నిరూపించాలి. ప్రైవేటుదైతే యజమాని హక్కును చట్టం రక్షించాలి. అస్సైన్డ్ భూమైతే చట్టం ప్రకారం చర్య ఉండాలి. రికార్డుల్లో తప్పు ఉంటే దాన్ని సరిచేయాలి.
ఎర్రవల్లి సర్వే విషయంలోనూ ఇదే పద్ధతి అవసరం. ప్రభుత్వ భూమి ఉన్నట్లు తేలితే అధికారిక రికార్డులతో స్పష్టం చేయాలి. ఆరోపణలు వాస్తవం కాదని తేలితే అదీ ప్రభుత్వం ప్రజల ముందే వెల్లడించాలి. సర్వే నంబర్లు, పాత రికార్డులు, ప్రస్తుత రికార్డులు, పట్టాలు, రిజిస్ట్రేషన్ వివరాలు అన్నింటినీ సమగ్రంగా పరిశీలించిన తర్వాతే తుది నిర్ణయం రావాలి.
ప్రభుత్వ భూమి ఆక్రమణ జరిగితే అది తీవ్రమైన అంశమే. కానీ రాజకీయ ప్రత్యర్థిపై ఆరోపణ చేశామనే కారణంతోనే అది ఆక్రమణగా మారదు. అలాగే ఒక నాయకుడు ఆస్తులు ప్రకటించాడనే కారణంతో ఆ భూములన్నీ చట్టబద్ధమైనవని కూడా స్వయంచాలకంగా తేలదు. చట్టబద్ధతను నిర్ణయించేది పత్రాలు.. వాటి ఆధారంగా జరిగే విచారణ.
అందుకే మంత్రుల కమిటీ అయినా, రెవెన్యూ అధికారుల సర్వే అయినా, మరే దర్యాప్తు వ్యవస్థ అయినా.. దానిపై రాజకీయ ముద్ర పడకుండా జాగ్రత్త అవసరం. ప్రభుత్వం స్వయంగా ఆరోపణలు చేస్తూ, అదే ప్రభుత్వ పరిధిలోని వ్యవస్థ విచారణ చేస్తే సందేహాలు రావడం సహజం. అందుకే సాధ్యమైనంత పారదర్శకంగా, ఆధారాలతో, కాలపరిమితితో విచారణ జరగాలి.
ఎందుకంటే ఈ వివాదంలో గెలవాల్సింది కాంగ్రెస్ కాదు.. బీఆర్ఎస్ కాదు. గెలవాల్సింది భూమి రికార్డు. గెలవాల్సింది చట్టం.
తెలంగాణలో దశాబ్దాలుగా భూమి అనేది కేవలం ఆస్తి కాదు.. అధికారం, రాజకీయ ప్రభావం, ఆర్థిక బలం అన్నింటికీ కేంద్రంగా మారింది. అస్సైన్డ్ భూములు, ప్రభుత్వ భూములు, సీలింగ్ భూములు, భూదాన్ భూములు, నిషేధిత భూములు—ప్రతి విభాగంలోనూ రికార్డుల స్పష్టత అవసరం. గత ప్రభుత్వాల నిర్ణయాలను మాత్రమే కాదు, ప్రస్తుత ప్రభుత్వ నిర్ణయాలను కూడా అదే ప్రమాణంతో పరిశీలించాల్సిందే.
ఇప్పటివరకు తెలంగాణ రాజకీయాల్లో వినిపించిన ప్రశ్న—“ఎవరి దగ్గర ఎంత భూమి ఉంది?”
ఇక ప్రజలు అడగాల్సిన ప్రశ్న మాత్రం వేరుగా ఉండాలి—“ఆ భూమి ఎలా వచ్చింది? ఏ రికార్డు ఆధారంగా వచ్చింది? చట్టం ఏం చెబుతోంది? అదే నిబంధన సామాన్యుడికీ వర్తిస్తుందా?”
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం వచ్చే వరకు ఫామ్హౌస్ నుంచి 22ఏ వరకు జరుగుతున్న రగడ రాజకీయమే. సమాధానాలు రికార్డుల్లో బయటపడిన రోజు మాత్రం అది రాజకీయ ఆరోపణ కాదు.. వాస్తవం అవుతుంది.
